Karşılık beklemeden sevmek

İnsanların en çok değer verdiği duygunun sevgi, en cok kızdığı nitelik ise aptallıktır.
Sevgi öyle bir duygudur ki, verdikçe artar, paylaştıkça büyür. Yalnız şunu da unutmamak lazım ki, aptallık da aynen öyledir: Verdikçe artar, paylaştıkça büyür.
Galiba sevgi ve aptallık arasındaki iliski sadece ikisinin de verdikçe artamasında, paylaştıkça büyümesinde değil.
İkisinin de arasında çok daha derin, çok daha anlamlı bir ilişki daha var---"Sevgi akılla birleşmediği zaman derhal aptallığa dönüşebilir"---
Benim şu 22 senelik hayatımda ögrendiğim kavramlardan birisi de "İnsanları seveceksin" reçetesidir.
İnsanları sevceksiniz, ama karşılıksız seveceksiniz!! Çünkü insanoğlu çiğ süt emmiştir, çünkü insanoğlu vefasızdır, çünkü siz insanları severken, onlar size her türlü kötülüğü ve kalleşliği yapacak, çünkü sevginize aynıyla karşılık beklerseniz mutlaka düş kırıklıgıyla karşılaşacaksınız, hem de hemen bugün, bugün olmazsa yarın, ama bir gün mutlaka, hem de çok yakında...
İşte bu nedenle karşılıksız seveceksiniz. Ancak böylece hem güçlü hem sevgi dolu, bu nedenle de mutlu olabilirsiniz.
Peki karşılık bekleyerek sevmek aptallık da, karşılık beklemeden sevmek daha büyük bir aptallık değil mi? Hem duyguların en güzeli olan sevgini vereceksin, hem de karşılık beklemeyeceksin, bu aptallık degil de nedir?
Sevgiye karşılık beklememek aptallık degildir. Tam tersi, bence karşılık beklerken sevmek aptallıktır.
Belki de bu yüzden her seferinde ilişkilerimize 1-0 yenik başlıyoruz.. Duygu ve düşüncelerimizi kontrol altına alamıyoruz ve akıl denilen kavramı bu süre zarfında rafa kaldırıyoruz. Ancak iş işten geçince anlıyoruz durumun ne kadar vahim olduğunu ve günden güne aklımızı kullanmayarak ilişki bazında yobazlaştığımızı....