24 Mart 2008 Pazartesi

Yarabandı...

Şu hayatta dolaylı yoldan düşüncelerimizi anlatırız ve her anlattığımızda sanki birilerine gönderme yapıyormuşuz sanılır. Halbuki bu yazımda hiç kimseye bir gönderme güdüsü peşinde değilim. Ama illa ki " ben üzerime alıyorum bunları " diyorsanız, o zaman da sadece " yarası olan gocunur. " diyeceğim.
Yara dedim de, vücudumuzda kanayan yerleri yarabandıyla kapatmaya çalışırız, kanımızın başka bir yerlere bulaşmayıp, etrafa zarar vermemesini isteriz. Hatta evdeyken bir yerimiz kanarsa, hemen ilk isteyeceğimiz şey " yarabandı " olur.
Öyle bir şeydir ki yarabandı, onsuz ne yapardık tahmin edemiyorum. Hep kanamalarla, acılarla dolu bir hayatı kapatmak, tekrar eski günlere sapasağlam geri dönmek... Bunları hep yarabandı sayesinde yaparız. Yalnız onlara öyle bir hayat sunulmuştur ki, başkalarının açmış olduğu yaraları kapatmakla hükümlüdürler. Bunun böyle olmasının nedeni, kim bilir, belki şu hayatta yapabildiği tek anlamlı şey budur. ---Başkalarının açmış olduğu yarayı kapatmak-- Ama hiç kimse bilmez ki bazı yaralara yarabandı kullanılmaması icabeder. Çünkü o yaranın kapatılmamaya, *hava almaya* ihtiyacı vardır. Kapatıldığında kabuk bağlamayacaktır o yara. Oluruna bırakıp, *zamanla* kabuk bağlamasını beklemek zorunda kalırız. Ki o zamana kadar belki birçok kez acıyacaktır o yara, koruması olmadığından dolayı belki ara sıra tekrar kanayacaktır, ama eninde sonunda mutlaka o yaranın vermiş olduğu acı dinecektir.
Hep yaraları kapatmak... Hadi bir şekilde yaptı bu işi yarabandımız, peki yaralardan geriye kalan izler ne olcak? Hep söyleriz, bu iz şurdan veya burdan kalma diye. Yani her şekilde bir iz bırakılabiliyor ve ilerde mutlaka hatırlanıyor. İşte yarabandımız bunu yapamıyor, engelleyemiyor izlerin kalmamasını. Dediğim gibi; bu hayatta ona sadece kanayan yeri iyileşene kadar onu korumak ve iyileşmesine yardımcı olma görevi verilmiştir, ama iz kalmaması için hiçbir özellik verilmemiştir kendisine. Belki bu yüzden yarabandına "olmasaymışsında olurmuş"
denir. Ama kimse düşünmez, o olmadığında ne zorluklar çekileceğini...
Ne dersiniz?? Sizce yarabandı haline bürünmek mi iyidir yoksa umursamadan bir şekilde yaşamak mı?? Karar sizin...

4 yorum:

Futuristics dedi ki...

NICE Blog :)

duygu. dedi ki...

yarayı açan canımızı yakan birine eş değer ve her yara bir iz onlardan bize kalan...yaraya bakmak demek onları,olayları hatırlamak demek...her yara bir gün iyileşir kabuk bağlar haklısın yarabandıyla veya onsuz,ama izlerin ister derin olsun ister sığ hep kalıcıdır,hep!hiç geçmez...

Laliş dedi ki...

Allah hepimizi yarabandı olmaktan korusun :)

acax dedi ki...

yarabandı mı? işte böyle kullanacaksın yarabandını...http://img169.imageshack.us/my.php?image=howtohealabrokenheartbygr2.jpg