burdayım günlerdir
izini sürüyorum sen bilmeksizin
nerelerdesin acaba kim bilir.
acaba diyorum, acaba beni düşünüyor musundur..
hep bir umut, hep bir bekleyiş günlerdir.
günlerdir seni sevdiğimi söylüyorum sen beni duymaksızın.
zaten zamanında duydun da noldu..
yine hüsran, yine amaçsız umutlu günler...
hep ömrüm sana bu sözü söylemekle mi geçecek senin beni kabul etmeyeceğini bile bile..
acaba diyorum, acaba bir kez olsun senden de duyabilecek miyim o sözü...
o sözü geçtim, beni kabul ettiğini duyabilecek miyim...
hep bir umut, hep bir bekleyiş günlerdir...
artık sonunu bildiğim aşkımın sonucunu beklemek istemiyorum
"sonuç mu?" diye sorduğunu duyar gibiyim oralardan bir yerden...
sonuç, senin beni kabul etmediğin ve hayatın boyunca da etmeyeceğin...
işte bu gerçek olan aşk.. benim seni sevdiğimi söylediğim, ancak senin burun kıvırdığın
bana aşkı öğrettiğin için ayrıca teşekkür ediyorum..
ama yanlış öğretmişsin be güzelim...
hiç benzemiyor çevremde yaşanan aşklara...
galiba ben sana değil, bana "aşkım" diyebileceğin güne aşık olmuşum...
belki de o gün gelince sana olan aşkım bitecek...
o zamana kadar sana mutluluklar diliyorum...
çünkü o günden sonra mutlu olacağını sanmıyorum...
Volkan Saral
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder