Seni çok, ama çok seviyorum

yine senin için bir şeyler karalıyorum
artık aynı sonuca götüren cümleleri kurmaktan bıktım
farkındasın değil mi
umut ediyorum yine
çaresizce...


ne yapıyorsun veya neredesin bilmiyorum,
ne zaman seni düşünsem hep bu şekilde
çıkmazlarda hissediyorum kendimi bu evrende
yok, olmuyor, yapamıyorum
unutamıyorum seni
tek yapabildiğim işte bu şiirler
bu şiirler anlatır asıl neler yaşadığımı
bu şiirler gösterir ne günler geçirdiğimi

her şeyi yaptığıma inanırken senin için
birden hiçbir şey yapmadığımın farkına varıyorum
hiçbir şey yapmadım
çünkü tersi olsaydı, şu anda bu sözlerin yerine "mutluluk" cümlelerini kuruyor olurdum.

ne yaptığının farkında mısın?
hiç kendine "neden" diye sordun mu?
hiç öz eleştirini yaptın mı?
ben seni her düşündüğümde bu soruları soruyorum kendime
bu yüzden hala seni seviyorum belki de.
ben sendeki mutluluğu görüyorum
ama sen bendeki sadece senin için atan bu kalbi bile düşünmüyor
düşünsen bile zorunda olduğundan dolayı bunu yaptığını anlıyorum.

lütfen elini çabuk tut
artık düşünmek istemiyorum bu zaman kavramını
senin "hemen" diye tanımladığın şeylere
ben aylarımı verdim ve vermeye de devam ediyorum
seni çok seviyorum
belki de bu yüzden hala bu zaman kavramında yaşıyorum
lütfen elini çabuk tut
çünkü aşkın nefrete dönüşmesini istemiyorum...
seni çok, ama çok seviyorum...

Volkan Saral